Deze week werk ik maar 1 dag als vrijwilliger bij deze stichting. De rest van de dagen heb ik heerlijk tijd voor mezelf gereserveerd. Lezen, terrasje pakken, bloggen, alles in mijn uppie. Met me, myself and I.

Eens in de zoveel tijd trek ik me terug en ben ik alleen. Ik ben trouwens sowieso graag alleen maar nu ben ik alleen én onder de mensen. Want dat is hoe ik mijn vrije tijd het liefste doorbreng en dat komt doordat ik voornamelijk introvert ben (ik zeg voornamelijk introvert omdat ik ook een extraverte kant heb, dat noemen ze tegenwoordig ambivert 😉). Afijn, door alleen te zijn laad ik mijn accu op, mijn extraverte kant heeft dan wel graag mensen in mijn omgeving. Dan zit ik op een terras, kijk naar de mensen om me heen en maak verder geen contact. Gewoon in mijn eigen bubbel met het geroezemoes om me heen. Daar ga ik goed op. Mijn man is een duidelijke extravert. Hij laadt op als hij onder de mensen is en is veel meer outgoing dan ik. Dus wij vullen elkaar goed aan. Hij sleurt me soms mee uit mijn bubbel en ik breng hem soms in de rust-modus.

Waar het om gaat is dat het volgens mij goed is om te weten waar jij je accu van oplaadt. Want dat hebben we nodig. Je kunt pas energie en aandacht aan anderen geven als je dan meer dan genoeg energie overhoudt voor jezelf!

Me-Time inlassen. Hoe doe jij dat? Doe je dat überhaupt wel? Weet dat je het maar met 1 iemand je hele leven moet dan en dat ben jezelf. Dus dan kun je maar beter goed voor jezelf zorgen. Je kunt op allerlei manieren voor jezelf zorgen…..je kunt op allerlei manieren me-time op de agenda zetten. In mijn ogen heeft iedereen dit nodig toch?